آرمان همان  هدف است ، اما مقدس

آرمان همان  انگیزه است ، اما بلند

آرمان همان  نیت است ، اما فراگیر

آرمان همان  مراد است ، اما برای انسانهای با اراده 

آرمان همان  راهنما است ، اما  راه برنده

آرمان همان  شعور است ، اما شاعرانه

آرمان همان  ذکر است ، اما دائم

آرمان همان  فکر است ، اما  عاقبت اندیشی ترین نکته

آرمان همان  درد است ، اما  لذت بخش

آرمان همان  دارو است ، اما برای همه دردها

آرمان همان  عشق است ، اما عارفانه

آرمان همان  شوق وصال است ، اما  بدون خیال پردازی و  واقع بینانه

آرمان همان  شراب است ، اما هوشیار کننده

آرمان همان  شوریدگی است ، اما در متن تلاش واقع بینانه

آرمان همان  شادی است ، اما بی غفلت

آرمان همان  آهنگ خوش نوای هستی است ، اما در تمام هستی

آرمان همان  نهایت تنهایی تو است ، اما در میان جامعه

آرمان همان  نور است ، اما  بر تمام استعدادها

آرمان همان  روح یگانه است ، اما در چشم تک تک اعضای ما

              آرمان مایه ی حیات است و معنای زندگی

خدایا! گفته بودی دل شکسته را به درگاهت می پذیری

حالا خودت بگو دل از این شکسته تر می خواهی؟

                                                                  باران که بارید …

تو را در یادم رویاند و روحم را از عشقت سیراب کرد …

دختر ایران زمین:عاطفه

دست هایم یخ زده اند .

صدایم یخ زده است

 تنم می لرزد از سرمای کشنده این تابستان گرم .

 چشم انتظار بهارم ولی

 سه فصل دیگر را باید چشم انتظار بمانم :

تابستان ،پاییز،زمستان ،

و بهار...

که نمی دانم می آید؟

نمی آید .... ؟

                                                              نمی گوییم

و حرف هایی است برای نگفتن...

حرف های خوب و بزرگ و ماورائی همین هایند

                               و

 سرمایه های هر کسی به اندازه ی حرف هایی است که برای نگفتن دارد...

                                      دکتر علی شریعتی

آسمان مکثی کرد

رهگذر، شاخه ی نوری که به لب داشت،

به تاریکی شن ها بخشید

و به انگشت نشان داد سپیداری و گفت:

نرسیده به درخت

کوچه باغی است که از خواب خدا سبز تر است

و در آن عشق به اندازه ی پر های صداقت آبی است

می روی تا ته آن کوچه که از پشت بلوغ

سر به در می آرد

پس به سمت گل تنهایی می پیچی

دو قدم مانده به گل

پای فواره ی جاوید اساطیر زمین می مانی

و تو را ترسی شفاف فرا می گیرد

کودکی می بینی

رفته از کاج بلندی بالا

جوجه بردارد از لانه ی نور

و از او می پرسی

خانه ی دوست کجاست

سهراب سپهری

زندگی برگ بودن درمسیر باد نیست
                                امتحان ریشه هاست
                                                       ریشه هم هرگز اسیر باد نیست
   زندگی چون پیچکی ست که انتهایش میرسد
                                               پیش خدا.

* پ.ن: سال نو مبارک! سال خوب و پر موفقیتی داشته باشید!

 عاطفه:دختر ایران زمین